شعر

میگن شعر بر اثر مطا لعه زیا د بر زبان جاری میشه. اما خیلی ها خروار خروار کتا ب می خو نند ولی دریغ از یک بیت شعر .یا اینکه شاعران بدلیل گستا خی ا شان هر چه بر زبا ن بیاید قلمی می کنند تا یه تعدادی گل کنه ولی اینم نمیشه چون افراد گستا خ زیادند و چیز قا بل عر ضه ای ندا شتند . از همه قشنگ تر مر حوم استا د شهریار فرموده :( شعر یک الها م است که بر زبان شاعر جاری می شود وا لا من تا حا لا صد تا مثل حیدر با با را می سرو د م . ) نظر شما چیه ؟